Frsluflokkur: Lj

Hrafnar.

Svartur Hrafn
breiir t vngi
stefnir til slar
me hi nidimma
r huga mr.

Hreinsast eldi
endurskapast
eins og fuglinn Fnix.

Rsa r sku
hinna forgengilegu
vntinga og vona.

Svfa n
til manna
Hvtur Hrafn.

Steinart 16. aprl 2014



Fullfermi............

Og sktan siglir
gegnum
ginnungargap
andvkunturinnar.

Fullfermi af
dagdraumum,
uppskipunarhfn
lognkyrrum svefninum.

Steinart, jn 2014


....af Borginni eyieyju..................

Lei fram um veg stin sem haraspretti

reyndi eftir megni a n.

Leystist upp, hvarf hminu.

Rann upp eigin mynd n vi fullt tungl.

Svart skini, rau er tknmynd, starr.

Langdregi hlaup von, vlundarhsi

dregur ig nr endalokunum.

Hlaupi eftir villuljsum nidimmri fengri nttinni,

ljsasning dansglfsins sem endurvarpaist r

augum num blindai skynsemi mna,

leiddi mig hafvillu me r.

Og ig sem dreymdi t um eyieyju,

hva myndir hafa haft me r eina slka,

brennandi slin hvirfilpunkti.

Sustu tnarnir Borginni fjara t,

Austurvelli mannmerg, sumari var tminn.

Leiddi ig upp Tjarnargtu, spurir mig um langanir,

framt og ar me tndist hugur minn grttri

hugdeyf og ekki var aftur sni til ess sem hefi

geta ori andartaki fyrr.

Mrgum rum seinna losnar hugsunin og fltur

upp yfirbor ekkingarvatnsins.

Eftirsjr og brostnar vonir, sdegi gengs aldurs

sem frist yfir eins og stormur af hafi, hlnun jarar

sendir kuldagjstin yfir oss, hrollurinn list niur bak.

Bak og burt er hugdirf ungdmsranna,

ngstrti liggur vonin, stin flutt af landi brott,

farin slina, dansar hlahladans gulri strnd

undir plmatrjm, mur af reggaetakti.

Seglum ndum um merlandi mar fer hugur minn..

Steinart 2013


hvta rkin....

J, horfi aua rkina, fer yfir huga mr hvernig lokkai til mn skldgyjuna eim allra besta heimi hins flandi prsa sem einmitt rauf hina hvtu pattstu papprsins, papprs sem er ekki af essum heimi, hins reifanlega, heldur svfur lausu rmi vlbnaarins, hinu mikla Matrixi Orpheusar og sminn hringir inn nja atburars, Neo er hin fullkomna gusmynd hinnar nju veraldar sem stigi hefur r djpinu og leitast vi a skilgreina hin dpstu rk n, tunglsljsi hamast vi a stinga gat skjahuluna, veita hinni nvknuu st hi fullkomna leiksvi, j leiktjldin hafa veri dregin fr augnablik, ljsi er persnum og leikendum, allir vera a taka tt hinum Gudmlega gleileik og vst eru hinir fornu textar enn kreiki og engin veit hva er af himneskum uppruna og hva ekki, sjlfskipair andans menn tlka hi helga or, enn eina ferina endalausu inn ntt.

Steinart 18/19.01.2014

(Hin magnaa stund minttisins)



strnd ns upphafs.........

fram rennur vort lf til

strandar ns upphafs.

Tr vor hi gullna

tmabil Vatnsberans

er enn sterk, v trin

flytur fjll r sta

og himnarnir bifast,

ef vilt.

Steinart 2013


Hvert sem vi frum.

a var um ntt, lklega a linu sumri a staulaist heim r bnum, slompaur en ekki ofurlvi, a hafi ekki gengi vel hj mr um kvldi, hafi veri a reyna a heilla stlku sem lengi hafi haft augasta , var ekki kpan r v klinu frekar en oft ur, einmannaleikinn slst fr me mr heim, upp Tngtuna, til hgri er komi var a Garastrti og ef hugur var ungur eins og oft bar vi er vi einmannaleikinn studdumst vi hvorn annan var striki teki gegnum Hlavallakirkjugar, jafnvel sest bekk og kveikt sgarettu, fari yfir atburi kvldsins og sr slin huggu ef kostur var, gengi gegnum hlii vi Hringbraut og fram suur yfir gtu, man a er g beygi af Birkimelnum og geng a Vimel birtist allt einu essi stlka, virist hlf rvillt, hn var dnsk og hafi ori viskila vi einhvern sem hn taldi a hefi veri vinur sinn og flagi nttinni sem vri hennar sasta slandi v a hn flygi heim seinna ann daginn, fylgdi me mr heim, fram suur Furumel og inn Grenimel, anna hs vinstri hnd, niur feinar trppur a vestanveru og er innfyrir tidyrnar var komi, gangur, arar dyr til vinstri, salerni, ar inni var t geymdur lykillinn, str gamaldags a hinum fyrstu dyrum til vinstri sem voru mn hbli, sm en buu mann samt t velkominn, spjlluum, trlegast boi henni einhvern drykk, hn rekur ar augun ljabk sem hafi nveri eignast og veri a glugga ur en fr t um kvldi, en bkin var einmitt eftir danskt ljskld sem hn kannaist vel vi Henrik Nordbrandt og bkin Hvert sem vi frum, j, er kannski komi a kjarna mlsins ea nturinnar og ess er af henni lifi, ung frjlslynd dnsk stlka lei til sns heima a feinum tmum linum og ungur maur, tv rekld lygnum sj augnabliksins, var hugmyndin um a augnabliki vri hi eina sem vri boi ekki bin a skjta rtum huga mr, og aldrei hef g veri mjg hvatvs, upp huga minn spratt a ekkti ekkert til stlkunnar, hn gti veri smitu af einhverju skilegu og veit ekki hva, eins og maur vri n alltaf a sp slkt, nei, en tkifri rann r greipum, tkifri til ltillar gleistundar og unaar, tminn lei fram sna stund og allt einu var g einn ngum mnum, veit innst inni a hluti a essari mlalykt var a hugur minn var hj stlku sem ekki hafi vilja me mig hafa fyrr um kvldi, en von mn lifi og einhverskonar trmenska vi stlkuna sem var ekki mn, en tti hjarta mitt essu augnabliki, steig minn karmska dans mrkum hins skiljanlega.

Hvert sem vi frum

Hvert sem vi frum komum vi alltaf of seint

til ess sem vi lgum forum af sta til a finna.

Og hvaa borgum sem vi hfum dvl

eru a au hs sem ori er um seinan a sna aftur til

eir garar sem ori er um seinan a dvelja eina

tunglskinsntt

og r konur sem ori er um seinan a elska

sem valda okkur hugarangri me reifanlegri nrveru

sinni.

Og hvaa gtur sem vi ykjumst ekkja

liggja r framhj eim blmagrum sem vi erum a

leita a

og dreifa hfugri angan sinni um hverfi.

Og hvaa hs sem vi snum aftur

komum vi of sla ntur til a ekkjast.

Og hvaa fljtum sem vi speglum okkur

sjum vi okkur ekki sjlf fyrr en vi hfum sni vi

eim baki.

Henrik Nordbrandt

Hjrtur Plsson slenskai, tg. Urta.

En n essum sbna upprifjunartma reynir maur a halda sig eingngu vi ni, vera mevitaur um hina skmmu stund, opin augun fyrir tkifrunum sem reyndar virast lta sr standa ea kannski sr sama standa.....................

Steinart, oktber 2013


J, vogarsklunum er stin vegin...............

Hann situr vi skjinn

teygir sig t heiminn

reynir a heilla til sn stina

reynir a vinna stir litlum skilaboum

brosir t heim hinnar leitandi

rannsakandi ljnynju sem list um netinu og

felur sig vttu hinnar rafrnu skynjunar

frist um svii felulitum

skannar br sna

metur og setur vogarsklar

kannar af innsi kosti og galla

stillir upp sem vri sakbending.

Reyni a koma vel fyrir

horfi t rtt myrkri

skynja augun sem meta eigindirnar

strauminn af heitri ljnynju veium

reyni a f svrun

einhverja tilfinningu fyrir mguleika mnum,

hvort er vel metinn

ea lttvgur fundinn............

Steinart


vindur fram, hreyfir..........

Sit vi og b ess a andrm mitt hreyfist, ferskur vindsveipur hleypi fjri hugsanir mnar og athafnir. A birtist mr huganum og opnir fyrir hina snnu lind skpunarinnar. mn fagra msa, strjkir huluna fr augum mnum og hleypir hinni tru sn almttisins inn vitund mna. Og orin safnist net mitt sem strengt hef nrumhverfi mitt, geri a aflanum og beri fram hvtum fleti vitundar okkar.

Steinart


sem Edensranni.............

Gti veri a hugmynd mn a essari rsgn, "rmynd" hafi komi til eftir a sj kvikmyndina "Melancholia" eftir Lars Von Trier, mjg g mynd. Hn fjallar einmitt um kunna plnetu sem stefnir jrina. En eins og margir vita er oft veri a tala um plnetuna X, ea Niburu sem muni koma mjg nlgt jru, fara vert gegnum sporbaug jarar, jafnvel tvisvar?
Veit ekkert um sannleiksgildi essa, en a sem a vera, verur.
--------------------------------
Okt.2012

sem Edensranni............

gngufer
um velli grna
blur andvari
sl heii
ljfur kliur rinnar
sem rennur sinn veg
fuglar byggja framt
ungum snum tilvonandi
dr merkurinnar spk
sem Edensranni
n jr, nr sttmli
himnafestingunni
nr fylgihnttur
Nibira hin dularfulla
hvaan kemur ni
sannleikur........

Steinart

rtti t hnd mna.........

Sm umhugsun um hvernig stefnumt fara fram samskiptavefjum ntmans......

rtti t hnd mna...............

Sl vina, var a leita sunni inni a v hvaa stjrnumerki vrir, tlai a sj t hvernig vi myndum passa saman, ekki vri nema til a vera stafastari eirri tr minni a vi gtum tt gtlega saman sem par. J, veit a etta er ekki a rmantskasta sem hefur s en hvernig a nlgast dag, gefa stelpu undir ftinn nema gegnum hina alltumlykjandi tkni, myndi senda etta brfkorn me brfdfu, tti g eina slka. En s.s. hef veri a sp etta allt saman, mr lkar vel vi ig, veit a vi ekkjumst kannski ekkert svo miki dag en tru mr, g er gtis mannvera og er sannfrur um a ert a lka. hugsar kannski me r afhverju hringir ekki maurinn heldur, sem er auvita g spurning, en tel samt betra a skrifa etta litla brf og gefa r tma til a melta essa uppstungu eitt augnablik.

N egar augnabliki er runni inn eilfina og svari berst ldum htninnar .e.a.s. kemur skrambla, dulka og r vndu a ra, vill hn mig, vill hn mig allsekki ea kannski lengri umttunartma, en tminn rennur t, r v fagra tmaglasi eilfarinnar.

Get g vita hvort tilfinning mn er snn, ea er etta allt saman vottur af sasta bjargri skkvandi manns, sasta hlmstri.

Og hfi mnu b g til ntt leikrit me meitluum dialog hvar allt mitt rmantska i eins og rbergur orai a svo skemmtilega fr farslan endi og au munu svfa inn lendur hamingjunnar og horfa slsetri til enda.

Ea er a svo, mrg tvst, snningar geta ori essum slardansi samskiptanna, hvar vntir fletir koma inn dansinn, rmban breytist breakdans fyrr en varir og httan snnum kkla margfaldast.

En draumur mun a lokum taka endi og upp verur risi og gengi inn fagran daginn, slin vor fair og jrin okkar stkra mir munu umvefja lf okkar og kenna okkur ngjusemi og a stin er allt.......

Steinart


Nsta sa

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband